Betoging Berlijn, 29 augustus

Op 29 augustus moest Berlijn opnieuw het uithangbord worden van de protestbeweging tegen een disproportionele en nutteloze lockdownpolitiek in Duitsland.  Twee dagen voor de manifestatie besloot het stadsbestuur echter om ze te verbieden “omwille van de bedreiging voor de volksgezondheid” van dergelijke manifestatie.  Waarop de organisatoren meteen een rechtszaak in kortgeding aankondigden tegen deze maatregel.  Luttele uren voor het begin van de betoging, in de nacht van vrijdag op zaterdag, kregen de organisatoren gelijk van de rechtbank.  Die oordeelde dat het recht op vrije meningsuiting opwoog tegen de argumenten van het stadsbestuur.  

Uiteindelijk werd het vertrekpunt van de betoging wel afgesloten, en blokkeerde de politie elke doorgang ter hoogte van de Brandenburger Tor.  De betoging werd geblokkeerd, zogezegd omdat de sociale afstand niet gehandhaafd werd.  Niet te verwonderen als je vele duizenden mensen blokkeert op één plaats, in plaats van hen de kans te geven in gespreide slagorde door de straten te trekken. Want inderdaad: ondanks de boodschap via de media dat de manifestatie was afgelast daagden toch vele duizenden op.  De Straße des 17. Juni, de brede laan tussen de Brandenburger Tor en de grote overwinningszuil in het midden van het Tiergartenpark, vormde één grote processie van manifestanten.  Vreedzaam, gedisciplineerd, én met afstand tussen de talloze groepjes.  Van de zeldzame opstootjes, vooral vanuit rechtsradicale hoek, viel hier niets te bespeuren.  Maar dat is natuurlijk wel wat in de media werd uitgesmeerd…  

Rond de zuil vond dan het tweede en belangrijkste onderdeel van de dag wél plaats: de speeches.  Echter niet voordat het publiek zich voldoende verspreid had over het hele plein en alle omliggende lanen en parken zodat de sociale afstand gerespecteerd kon worden.  Dat was een harde eis van de politie, die volop ondersteund werd door de organisatoren.  Die dankten overigens meermaals de politie omwille van de constructieve samenwerking.  Overal waren overigens geluidsinstallaties en beeldschermen opgesteld zodat de deelnemers tot ver van het plein de speeches konden volgen.  Top organisatie, echt op zijn Duits.

Met een half uur vertraging werd dan de spits afgebeten met een vlammende speech van niemand minder dan Robert Kennedy Jr., een opmerkelijk feit dat echter niet in onze media werd weergegeven.  Vlak bij de plaats waar zijn oom, John F. Kennedy, ooit de historische woorden uitsprak: “Ich bin ein Berliner” herhaalde Robert deze uitspraak.  Verder pleitte Robert voor échte democratie met inspraak van het volk, en richtte hij zijn pijlen op overdreven coronamaatregelen, de maffieuse farma-industrie, Bill Gates, en 5G.  Na hem volgden een politicus, een arts, een sportman, een groep schoolkinderen…  Uren lang luisterde het publiek onder luid applaus naar de verschillende voordrachten.  Tenslotte werd de manifestatie even ordelijk en vreedzaam ontbonden als ze verlopen was.