Corona, met excuses...

… want u wordt reeds al te zeer overstelpt met dit onderwerp.  Maar toch, we voelen ons verplicht ook een stuk toe te lichten.  Niet om u te bombarderen met cijfers over infecties en doden, zoals de media dat doen, maar met een stuk kritische informatie en bedenkingen.

Vooreerst toch dit: de verantwoordelijkheid voor de paniek rond het coronavirus ligt grotendeels bij onze media.  Door dag na dag na dag te blijven hameren op het aantal infecties en overlijdens werd het gevoel opgewekt bij de ganse bevolking dat elke infectie dramatische gevolgen kan hebben.  Dit is absoluut onjuist.  Bij de grote meerderheid ven de besmette personen verloopt de infectie mild tot zelfs onopgemerkt, dus zonder symptomen.  Op één à twee weken herstellen zij vlot van de infectie, zonder complicaties.  Het grote probleem zijn de mensen met een verzwakt immuunsysteem, door hoge leeftijd, onderliggend lijden of onderdrukkende medicatie. Uiteraard is elk overlijden er een te veel, maar dit moet in perspectief gesteld worden van de bevolking waar men over spreekt, en met andere aandoeningen.  Beeld u in hoe de bevolking zou reageren wanneer men, dag na dag, het aantal verkeersdoden wereldwijd zou vermelden in het nieuws.  Zou u nog op straat durven komen?  Wedden van niet!  In het begin van de crisis in China werd paniekerig gedaan over enkele tientallen overlijdens, terwijl er in China dagelijks 700 mensen omkomen in het verkeer….  Ook de vergelijking met andere aandoeningen en het aantal overlijdens daardoor werd nooit gemaakt, waardoor elk besef van proporties verloren ging.  De eenzijdige informatie door de pers draagt dus een zware verantwoordelijkheid voor de paniekstemming die het hele land in zijn greep kreeg, de hamsterwoede die er meteen op volgde, en de rampzalige gevolgen op psychisch en economisch vlak.

Twee vragen drijven natuurlijk boven: 1° hoe is het zo ver kunnen komen, en 2° wanneer komt het einde van dit verhaal in zicht.

 De oorsprong

Tal van stellingen en theorieën werden meteen op tafel gegooid, de ene al krasser dan de andere.

Het ene uiterste is dat het virus gewoon spontaan is ontstaan door mutatie, het andere is dat het vrijwillig verspreid is als vorm van doelbewuste genocide.  Complottheorieën konden in deze context natuurlijk niet uitblijven, maar blijven zoals steeds zeer voorbarig en niet bewezen.

Dat de epidemie uitbreekt in een stad met een super geheim biologisch labo doet natuurlijk wel de wenkbrauwen fronsen.  Oeps, eentje ontsnapt?

Hoe dan ook wagen we ons op dit punt nog niet aan finale conclusies over de oorsprong van de epidemie.  Is ook niet essentieel, er zijn andere katten te geselen.

Van het grootste belang is overigens er op te wijzen dat het coronavirus niks nieuws is.  De Duitse pneumoloog Wolgang Wodarg vertelt op Youtube dat er zo’n honderd verschillende griepvirussen zijn die elk jaar opnieuw veranderen. Daaronder elk jaar opnieuw ook zo’n 7 tot 15% coronavirussen. Dat het huidige coronavirus anders is dan de voorgaande jaren is op zich dus niks bijzonders!  In Wuhan hebben de specialisten bij de onderzochte patiënten zo’n nieuw soort coronavirus ontdekt. De informatie over dit virus werd toegevoegd aan een internationale databank zodat ze wereldwijd herkenbaar werd.

 De verspreiding

Dat het virus zich over de hele wereld zou verspreiden was voor de hand liggend. Het is immers een griepvirus, en elk jaar opnieuw trekt een golf griepvirussen over de wereld, meestal vanuit het oosten.

Die verspreiding is onmogelijk tegen te gaan.  De oorspronkelijke beloften om het virus te stoppen middels draconische maatregelen waren op voorhand gedoemd om te mislukken.  Al snel moest de overheid haar doelstellingen afzwakken tot “het afvlakken van de curve”, waar wel iets voor te zeggen valt om de behandeling van acute verwikkelingen te kunnen opvangen.

 De ernst

Algemeen bestaat de perceptie dat deze griep toch veel ernstiger is dan tijdens voorgaande jaren.  Is dit zo?  Een aantal experten beweren van niet, waaronder de Franse topviroloog Didier Raoult.

Over de besmettelijkheid van het virus bestaat weinig twijfel: het gaat makkelijk over van de ene mens op de andere.

Maar de paniek die onder de bevolking heerst heeft vooral te maken met het aantal dodelijke slachtoffers dat de epidemie veroorzaakt.  Daar moeten we echter toch een paar serieuze kanttekeningen bij maken.

Ten eerste wordt gesuggereerd dat het overlijden van elke patiënt die positief testte op het corona virus steeds ook het gevolg is van deze besmetting.  Dit is absoluut niet correct.  Besmette personen kunnen ook door andere oorzaken sterven dan aan hun corona-besmetting.  Wat we momenteel weten is dat bij de zwaarzieken en overledenen geregeld het coronavirus vastgesteld wordt.  Dit betekent echter absoluut niet dat deze mensen omwille van de corona-infectie overleden zijn.  De onderliggende problemen zijn doorgaans van doorslaggevend belang.  Of, zoals Mattias Desmet,  professor klinische psychologie aan de universiteit van Gent het formuleert: “Is de laatste druppel meer de oorzaak van het overlopen van de emmer dan de eerste?”.

Het absolute aantal overlijdens dat dag na dag gepubliceerd wordt is inderdaad indrukwekkend.  Maar hoe groot is dit in vergelijking met andere jaren? Er wordt gezwaaid met een sterftecijfer van 1 à 2% van het aantal besmettingen.  Dit geeft echter een fout beeld.  Je kan enkel spreken over het aantal overlijdens bij personen die positief getest zijn op het virus, en dan kom je misschien aan zo’n cijfer.  Maar het aantal reële besmettingen ligt veel hoger dan het aantal bevestigde gevallen, wellicht tien keer hoger volgens Marc van Ranst, dus hebben we in feite geen flauw idee van het werkelijk percentage overlijdens.  Of toch: wellicht 0,1 à 0,4% van de besmettingen in plaats van 1 à 4%.  Duidelijk is dat dit percentage in ieder geval lager ligt dan de geciteerde cijfers.  Dat is alvast ook de overtuiging van de gerenommeerde statisticus John Ioannidis van de universiteit van Stanford, Californië.  Tijdens een doorsnee griepperiode ligt de graad van besmetting over de hele epidemie rond de 70%, en er is geen reden om aan te nemen dat dit nu lager zou liggen.  Als je het aantal overlijdens berekent op 70% van de hele bevolking dan liggen de cijfers een pak lager.  Echter, de burger krijgt niet deze genuanceerde informatie maar wordt om de oren geslagen met indrukwekkende absolute cijfers.  De eerste twee maanden van dit jaar waren er, zonder corona, wereldwijd reeds 80.000 sterfgevallen door griep.  Volgens The Lancet, een toonaangevend medisch tijdschrift, sterven elk jaar tussen de 290.000 en 640.000 mensen aan de griep.  Daar zitten we met corona nog mijlenver vandaan!

Risicofactoren

Wat zijn dan de risicofactoren die een infectie met het coronavirus, en de complicaties daarop, in de hand kunnen werken?

  • hoge leeftijd.  De meeste dodelijke slachtoffers zijn 70+ers.  Dit is dus een kwetsbare groep die moet beschermd worden. De quarantaine van rusthuizen en woonzorgcentra was dus een van de beste maatregelen die men getroffen heeft, hoe mentaal zwaar ook voor de geïsoleerde oudjes.
  • chronische ziekten, zoals hartlijden, nierziekten, hoge bloeddruk, kanker of diabetes.  Een studie (https://www.epicentro.iss.it/coronavirus/bollettino/Report-COVID-2019_17...) van de Italiaanse overheid bracht aan het licht dat 99% van de dodelijke slachtoffers reeds kampten met medische problemen.  50% van de slachtoffers had zelfs minstens drie verschillende aandoeningen, 
  • roken!  De longen van rokers zijn chronisch overprikkeld en dus zonder meer vatbaarder voor infecties.  Nu stoppen met roken is dus zeer zinvol.
  • een verzwakt immuunsysteem. So wie so: je sterft niet aan een griep als je immuunsysteem ok is!  Alles wat het immuunsysteem onderdrukt is dus een risicofactor: kankerbehandeling of immuunsuppresiva voor reuma en dergelijke, maar ook antibiotica.
  • vaccinaties in het algemeen leiden tot een minder efficiënt werkend afweersysteem.  
  • vaccinatie tegen de seizoensgriep.  Zie hieronder.
  • luchtvervuiling.  De meest getroffen gebieden, waaronder Wuhan in China en Lombardije en Emilia-Romagna in Italië blijken zwaar te kampen te hebben met hoge concentraties van fijn stof in de lucht.  Deze deeltjes vormen een soort nevel waaraan de virussen zich kunnen hechten en zo makkelijker verspreid raken.  Dat is alvast de conclusie van een aantal ernstige studies aan de universiteit van Bologna en Bari in Italië.  De Italiaanse vereniging voor omgevingsgeneeskunde SIMA bevestigt de hypothese.  Het aantal corona-infecties blijkt volgens professor Leonardo Setti overeen te stemmen met de graad van luchtverontreiniging.  Daarmee is ook aangetoond dat verspreiding van de infectie niet alleen gebeurt van persoon tot persoon, maar ook via minuscule partikeltjes in de lucht.
  • 5G.  Dat deze nieuwe norm catastrofaal is voor het immuunsysteem is reeds lang geen geheim meer.  Wuhan in China, waar de epidemie uitbrak, telt een uitzonderlijk groot aantal 5G-masten.  Ook Lombardije in Italië is zeer belast met 5G-masten.  Het is dus perfect mogelijk dat deze factor bijdraagt tot de hoge tol aan slachtoffers in bepaalde streken.  Toch is het niet de enige reden, en spelen andere factoren ook een rol.

    Rampgebieden

Het is duidelijk dat het verloop van een infectie bij gezonde mensen mild verloopt, soms zelfs ongemerkt, zonder enig symptoom!  Waarom zijn er dan zoveel zieke mensen en overlijdens in sommige landen zoals Italië, Spanje en Frankrijk?  Het verschil met andere Europese landen is zo gigantisch dat het geen toeval kan zijn.  Welke van de hierboven opgesomde risicofactoren hebben in deze gebieden de doorslag gegeven?  Wellicht is er meer dan één reden.  We sommen er enkele op.

Vaccinatie

Het aantal infecties en overlijdens in en rond Bergamo, regio Lombardije, ligt verrassend hoog.  Kan dit iets te maken hebben met de lokale vaccinatiepolitiek? Naast de algemene verplichte 11 vaccins in Italië werden in Lombardije bijzondere inspanningen geleverd om de bevolking in te enten tegen de griep.  In 2018 werden 141.000 dosissen griepvaccin toegediend, waarvan 129.000 bij 65+ers; de vaccinatiegraad bedroeg 56,2%.   Ook in 2019 lagen de cijfers wellicht zeer hoog.  Daarbij komt nog de vaccinatie tegen pneumokokken, vooral bij oudere mensen.  En laat dat nu net de groep zijn die het zwaarst getroffen wordt. 

De combinatie van het griepvaccin Influvac met andere vaccins kan het risico op nevenwerkingen verhogen, zoals toegegeven door de producent .

Wat gebeurt er wanneer je antigenen van drie tot zes griepvirussen toedient tegelijk met dertien tot drieëntwintig antigenen tegen de pneumokok? Wat als je dit toedient aan een persoon met een chronische aandoening, een onderliggend lijden, een zwak immuunsysteem?  Een explosief mengsel! Op 5 januari werden in Bergamo 3.511 personen in twee dagen tijd bovenop deze vaccins ook nog eens gevaccineerd tegen meningokokken C , en een uitbreiding van deze vaccinaties in 20 steden en gemeenten in het getroffen gebied werd voorzien.  Deze vaccinaties gingen door tot eind februari.  Toen werd ook nog het hepatitis A vaccin toegevoegd voor een beperkte groep.  

Wat bleef er nog over van de immuniteit van de bevolking rond Bergamo na een dergelijke aanval op hun immuunsysteem?

Is het niet opvallend dat precies in Frankrijk en Italië, de landen met een algemene verplichting tot respectievelijk 10 en 11 vaccins, het dodental het felst oploopt?  Ook worden artsen in Italië en Spanje verplicht gevaccineerd tegen de griep om te mogen werken in een ziekenhuis.  Heeft dit te maken met het relatief hoge aantal overlijdens in deze beroepsgroep?  

Heeft het vaccin tegen de gewone seizoensgriep een nefaste invloed op het risico op een corona-infectie?  Blijkbaar wel.  Uit een studie in het januarinummer van het bekende tijdschrift Vaccine blijkt dat Amerikaanse militairen die gevaccineerd waren tegen de seizoensgriep 36% meer risico lopen op een infectie met corona.  De verklaring die men daarvoor geeft is dat a) de afwezigheid van de klassieke griepvirussen omwille van de vaccinatie meer ruimte biedt aan andere virussen om hun plaats in te nemen (dit noemt men “virus interferentie”), en b) dat het doormaken van een griep wellicht een tijdelijke niet-specifieke bescherming biedt tegen alle virussen die de luchtwegen kunnen aantasten, wat dus teniet gedaan wordt door griepvaccinatie.

Ondanks het feit dat deze bevindingen, gepubliceerd in een gerenomeerd tijdschrift, bekend waren bij de Amerikaanse legeroverheid adviseerden ze hun veteranen zich te laten inenten tegen de griep…  

Antibiotica

Een factor die in Spanje een rol kan hebben gespeeld is de overconsumptie aan antibiotica.  Het is geen geheim dat antibiotica in dit land als zoetebroodjes over de toog gaan en veel te vaak worden gebruikt.

Ook bij ons worden, alle waarschuwingen ten spijt, nog steeds antibiotica voorgeschreven voor virale infecties of milde bacteriële infecties.

Is het huidige sterftecijfer de tol die men hiervoor betaalt?

Industrialisatie en fijn stof

Het feit dat noord-Italië alle records klopt heeft wellicht te maken met een combinatie van meerdere risicofactoren.  Naast een gezondheidszorg van matige kwaliteit, een hoge vaccinatiegraad en de aanwezigheid van 5G antennes speelt de zwaar geïndustrialiseerde Po-vallei een belangrijke rol bij de verspreiding van de ziekte.  Het fijn stof dat hier in hoge mate aanwezig is, is een bedreiging op zich voor de luchtwegen, maar ook een drager van virussen die zich op die manier over grote afstand kunnen verspreiden.

Massahysterie, paranoïa en de mediahype

In China heeft de identificatie van het coronavirus plots een gigantische politieke dimentie aangenomen, en deze trend heeft zich vervolgens internationaal verspreid.  Wetenschappers zijn op deze hype gaan meesurfen om zichzelf belangrijk te maken.  In feite is er niets nieuws aan de hand, zo verklaart dr. Wodarg, - behalve de mediahype die rond deze epidemie gesponnen wordt.  Door griepvirussen te onderdrukken (door vaccinatie bijvoorbeeld) creëren we op onze slijmvliezen meer plaats voor andere virussen die dezelfde symptomen kunnen veroorzaken.  Nieuwe coronavirussen bijvoorbeeld.  Griepvirussen maken slechts 10% uit van de virussen die luchtweginfecties veroorzaken.  Vaak gaat een corona-infectie gepaard met een infectie met andere virussen.  Elke winter maakt in totaal zowat 70% van de bevolking een griep door.  Het aantal gevallen van griep is dit jaar volgens Wodarg niet hoger dan anders.  Een soortgelijke boodschap verspreidt de Franse specialist en top-viroloog Didier Raoult.  Hij voorspelde dat op het eind van de rit de statistieken over deze griepperiode weinig spectaculairs zouden laten zien.

Een feit dat pas na lange tijd met mondjesmaat werd meegedeeld is dat het overgrote deel van de dodelijke slachtoffers kwetsbare personen waren.  Mensen die so wie so een verhoogd risico lopen op ernstige complicaties of overlijden bij eender welke infectie.  Door dit feit niet te communiceren werd in de media de indruk gewekt dat iedereen, jong of oud, gezond of ziek, een even groot risico liep op een fatale afloop van de infectie.  Uiteraard heeft dit de paniekstemming bij de bevolking danig in de hand gewerkt.  Op die manier werd heel veel psychische schade aangericht die op eenvoudige wijze te voorkomen was geweest.

Uiteraard is volledige en correcte informatie in de media belangrijk.  Maar de manier waarop dit is aangepakt tart de verbeelding.  De hele bevolking wordt meegezogen in een monomanie.  Slechts één enkel thema lijkt nog belangrijk, al de rest van de actualiteit verdwijnt in het niets.  Alsof er ineens vrede zou heersen in Syrië, alsof de honger in Oost Afrika gestild is, en vluchtelingen wereldwijd plots met vakantie zijn.  Een epidemie van mazelen, vorig jaar thema nummer één voor de WGO, doet er niet meer toe.  Over dit alles geen woord meer, enkel journaals die een uur lang doordrammen over één enkel thema: corona.  Het is beangstigend te zien hoe het grootste deel van de bevolking hierdoor op sleeptouw kan genomen worden.  Hoe het bewustzijn van de mensen op korte tijd kan gekneed worden tot wat de media op de agenda zetten.  Vandaag corona, morgen wat anders?  Wanneer hebben we dat nog ooit meegemaakt?  Bangelijk!

De tol van paniek

Paniek voor het virus is in onze samenleving momenteel alom tegenwoordig.  Een groot deel van de bevolking leeft in angst.  En laat angst nu net een van de meest ziekmakende factoren zijn die onze gezondheid schaden!  Omwille van de volksgezondheid is het daarom essentieel die paniek in te dijken, niet door de mensen dom te houden of wat op de mouw te spelden, maar door correcte, gedoseerde informatie.  En dat gebeurt nu niet.  Nogmaals: alles wordt toegespitst op absolute cijfers die door het brede publiek totaal niet in perspectief kan worden geplaatst.  Wat is de vergelijking met voorgaande griepperiodes? Wat is het sterftecijfer aan andere aandoeningen?  Daardoor wordt de boodschap opgeblazen en gaat de paniek overheersen.  Eenmaal dit gif gezaaid helpen de pogingen niet meer om de gemoederen te bedaren.  Angst creëert een domino-effect dat niet meer te stoppen is.  En de gevolgen daarvan zijn dramatisch, op meerdere vlakken.  

1° zoals reeds gezegd: het verzwakt de immuniteit van de mensen; 

2° de psychische schade is wellicht zwaar onderschat.  Angststoornissen en depressies gaan zonder twijfel sterk toenemen, en hoe langer de lockdown aanhoudt, hoe prominenter dit zal worden;

3° de economische schade is nauwelijks te berekenen.  De paniek rechtvaardigt als het ware de draconische maatregelen van de overheid, met catastrofale gevolgen voor de financiële toestand van zowel bedrijven als gezinnen.  Hoeveel mensen leefden reeds op de rand van hun financieel kunnen, en moeten het nu plots toch met veel minder doen?  Hoeveel bedrijven hielden met veel moeite het hoofd boven water en zullen nu kapseizen?  OK, de overheid heeft maatregelen genomen om het ergste leed te lenigen, maar niet iedereen kan daar van profiteren, en op termijn moet de rekening toch betaald worden.  De niet zo rooskleurige budgettaire toestand van de overheid dreigt door deze crisis in het najaar bloedrood te kleuren.  En dan zijn het diezelfde burgers die zich nu verheugen over de Sinterklaaspolitiek van de regering die het financiële gat zullen moeten vullen.

4° De pogingen van de regering om de crisis te beheersen, hoe noodzakelijk ook, hebben hier en daar ook tot absurde toestanden geleid.  Denk maar aan het dreigende verbod om verder van huis te fietsen.  Of centra die wel dierenvoeding mogen verkopen maar niet een zak potaarde of mest, net nu wat tuinwerk de beste ontspanning zou kunnen zijn…  

Paniek maakt mensen ook irrationeel en egoïstisch.  Dat zagen we bijvoorbeeld aan de niet te stoppen hamsterwoede.  Genoeg kopen om maanden verder te kunnen, ook al kwam de bevoorrading geen moment in het gedrang. Ik het mijne, de rest trekt zijn plan.  Ieder voor zich.  Niet bepaald een mentaliteit waar we na de feiten fier kunnen op zijn.  Gelukkig week dit egoïsme langzaam voor creativiteit en solidariteit.  Geen dag te vroeg.

Quarantaine of groepsimmuniteit?

Lang heeft de discussie gewoed over de juiste strategie: de Chinese aanpak met een militaire houdgreep op een maximale quarantaine, of het afschermen van de kwetsbare groepen (ouderen, zieken, zwakken, rusthuizen…) terwijl men zich neerlegt bij het feit dat de epidemie toch niet te stoppen is, en we best gokken op een maximale natuurlijke immuniteit als muur rond de kwetsbare groepen, door de ziekte gewoon door te maken.

Steeds meer blijkt een keuze voor quarantaine de lijn te worden die zich politiek opdringt, ook in andere landen.  Of dit ook de beste keuze is zal de analyse achteraf moeten duidelijk maken.

De behandeling

Het was perfect voorspelbaar dat een vaccin zou naar voor geschoven worden als dé oplossing voor de toekomst.  Maar daar hebben we momenteel weinig aan.  Daarom heet het dat wetenschappers “koortsachtig zoeken naar werkzame medicijnen”.  Vreemd toch, ergerlijk zelfs, want die middelen zijn er al, en nog wel beschikbaar en goedkoop ook.

Het eerste waar men in China met succes mee geëxperimenteerd heeft is vitamine C, in hoge dosis.  Dit vitamine is een uitstekend anti-oxidans, en heeft bij infecties in het algemeen reeds ruimschoots zijn waarde bewezen.  Ook nu weer.  Het belet niet dat je besmet kan worden maar zorgt dat de gevolgen van die besmetting binnen de perken blijven.  Hoge dosissen betekent dan dat je met het eten van fruit of combinatie-vitaminepreparaten niet toekomt.  Vijf à tien gram per dag zijn aangewezen, liefst in drie dosissen verspreid over de dag.  Het voordeel is dat je met vitamine C nooit schade kan aanrichten: wat je systeem niet nodig heeft wordt gewoon uitgeplast.  De enige nevenwerking is dat je diarree krijgt als de dosis té hoog is.  Niet stoppen maar de dosis verlagen is dan de boodschap.  Bij zwaar zieken kan vitamine C zelfs via een infuus worden toegediend.

Een ander werkzaam geneesmiddel is chloroquine, een anti-malariamiddel, eveneens goedkoop en algemeen voorhanden.  Waarom verzwijgt men dit in de media? Waarom wordt er met geen woord over gerept?  Blijkbaar staat het gebruik ervan reeds in de algemene richtlijnen voor de behandeling, maar daarover hoor je in de media geen woord.  Perfect is het middel niet want er kunnen ernstige nevenwerkingen optreden.  Maar of men daarom in kritieke gevallen deze optie mag uitsluiten is weer een andere vraag.  Een luxe die men zich niet kan permitteren wanneer er mensen dreigen om te komen bij gebrek aan een werkzame alternatieven!

Het testen op corona

Het leek wel of heel België storm loopt om zich te laten testen op het coronavirus.  Ondoenbaar natuurlijk.  Vooreerst is de hoeveelheid beschikbare testen beperkt en moeten ze gereserveerd worden voor de ernstige gevallen.  Om nog te zwijgen over de kostprijs.  Ten tweede vergen de momenteel beschikbare testen toch enige tijd voor men de uitslag heeft.  Nieuwe en snellere testmethodes zijn onderweg.

Verder zijn er behoorlijk wat factoren die ons dwingen het testen te relativeren.

Ten eerste wordt er momenteel vaak getest op antistoffen.  Dat kan fouten opleveren in twee richtingen.  Het duurt zowat twee weken na een besmetting voor die antistoffen meetbaar worden.  Je kan dus een negatieve bloedtest afleveren maar toch reeds besmet zijn.  Anderzijds blijven die antistoffen nog een poos aanwezig nadat je genezen bent. Dan lijkt het alsof je nog besmettelijk bent hoewel dat niet meer het geval is.

Een test op dit virus werd in Duitsland ontwikkeld meteen na de eerste berichten uit China, en opvallend snel goedgekeurd, voordat hij “peer-reviewed” was, dus voor andere experten hun mening over de waarde ervan hadden kunnen geven, aldus de Duitse longspecialist Wodarg.  Door deze test te gebruiken op zieke mensen, bij artsen en in ziekenhuizen, vindt men een groter percentage van deze virussen dan bij de doorsnee bevolking.  Wodarg wijst er op dat door de korte testperiode voor die test enkel de efficiëntie aangetoond is, dus dat hij werkt om de aanwezigheid van Covid-19 aan te tonen, maar niet de specificiteit.  Met andere woorden: het is mogelijk dat ook andere virussen ook reageren op de test, zodat mensen ten onrechte positief beschouwd worden voor het coronavirus.  Ook wijst hij er op dat de aanwezigheid van het virus niet persé de oorzaak is van het overlijden van een patiënt.  Normaal is het sterftecijfer aan griep 0,1%.  Vraag is hoeveel meer mensen er sterven omwille van een infectie met dit virus.  Indien in vorige jaren zwaar zieke mensen zouden getest geweest zijn op corona-infectie, dan had men in Duitsland elk jaar 2.000 à 3.000 overlijdens aan griep vastgesteld bij personen die besmet waren met een coronavirus. Dat is een cijfer waar men momenteel (half maart) nog lang niet aan toe is! In een stad van 100.000 inwoners vind je in het ziekenhuis tijdens een griepepidemie beslist 50 gevallen van corona-besmetting.

Zoals gezegd zijn de testen in volle ontwikkeling, en hoopt men op korte termijn voldoende testen te kunnen produceren om een groot deel van de bevolking snel te kunnen testen, om dan indien mogelijk de lockdown en andere quarantainemaatregelen te kunnen versoepelen.

En wat na de pandemie?

Dr. Annemie Van Damme hing hierover in een interview in De Morgen (28 maart) een weinig rooskleurig beeld op. ”Er zijn twee scenario’s. Ofwel vinden we noch een antiviraal medicijn noch een vaccin dat echt goed werkt en slagen we er opnieuw niet in het virus binnen de perken te houden. Dan zorgt dit virus over een paar maanden voor een nieuwe pandemie. Ofwel vinden we wel medicatie en een vaccin en dan komt er een pandemie door een ander virus” verklaarde ze.  In ieder geval ontsnappen we zeker niet aan de klassieke jaarlijkse griepepidemie, en ook een nieuwe pandemie behoort inderdaad tot de mogelijkheden.  Hopelijk onthouden de mensen de gezond-verstand-maatregelen die nu ten overvloede in ons bewustzijn gehamerd worden, zoals handen wassen en de mond beschermen bij hoesten of niezen, en afstand houden, zonder daarom opnieuw in paniek te schieten.

En dan nu een corona-vaccin, of wat had je verwacht?

De commentaren in het journaal lieten er van in het begin geen twijfel over bestaan.  “Bij gebrek aan een vaccin kan de infectie zich snel verspreiden”, zo luidde het.  Voilà, boodschap afgeleverd: een vaccin is per definitie de beste en meest logische respons.  Of toch niet?

Vooreerst is het duidelijk dat een vaccin veel te laat zal komen om nog iets te betekenen voor deze epidemie.  Moeten we dan tijd, geld noch moeite sparen voor het geval dit virus eventueel terugkomt?  Als er al een nieuwe corona-epidemie komt dan zal dat quasi zeker met een gewijzigd virus zijn, en dan rijst de vraag hoe efficiënt een vaccin nog zal zijn dat gebaseerd is op het huidige virus!

We maken ons vooral zorgen over de kwaliteit van het onderzoek naar het ontwikkelen van een coronavaccin.  Commercieel gezien staan er gigantische belangen op het spel om als eerste met een goedgekeurd vaccin op de markt te komen. Omdat nu de toestand super acuut is zijn sommigen geneigd om onderzoeken al te snel door te drukken en de veiligheid van het vaccin niet als prioriteit te zien.  Dat zou een gigantische fout zijn.  Want zonder twijfel zal dergelijk vaccin op bijzonder grote schaal gebruikt worden, wereldwijd.  Daardoor wordt het kleinste foutje qua veiligheid finaal afgestraft.  Helaas duurt het jaren eer men een voldoende veiligheidsrapport kan voorleggen, en hoe zinvol het vaccin dan nog zal zijn is een groot vraagteken.

Overigens maakt men zich in wetenschappelijk middens wel zorgen over het risico dat na vaccinatie een infectie juist ernstiger zou verlopen, zoals men reeds vastgesteld heeft bij dengue.  Dit moet uiteraard volledig uitgesloten worden voor het vaccin op grote schaal kan gebruikt worden.  Maar zal men die discipline aan de dag leggen?  Nogmaals: de commerciële belangen zijn enorm, en de geschiedenis leert dat deontologische problemen dan wel vaker onder tafel geveegd worden.

Nog een grote bekommernis is het risico dat in de toekomst een dergelijk vaccin wettelijk verplicht zou worden.  Dat risico is reëel wanneer men er in slaagt de illusie te wekken dat dergelijke maatregel noodzakelijk is om een herhaling van het huidige scenario te voorkomen.  De angst bij de mensen is momenteel groot genoeg om een dergelijke verplichting te slikken, ook al biedt ze geen enkele garantie.  Ook al zou het de zoveelste aanslag zijn op onze individuele burgerlijke vrijheden.

Wie wint er bij deze pandemie?

Ondanks de dramatiek van de toestand zijn er duidelijk enkele partijen die er hun voordeel aan doen.

Op de eerste plaats is dat de farma-industrie die nu hopen geld verdient aan ontsmettingsmiddelen, en binnenkort nog veel meer aan het te verwachten vaccin.

De tweede partij is de wetenschap, want zij wordt steevast in beeld gebracht als onze redder in nood, waarop iedereen kan en moet vertrouwen om de crisis te overleven.  Kritiek op alles wat misloopt binnen wetenschappelijke kringen, zoals belangenvermenging en tunnelzicht, lijkt ineens erg ongepast.  De wetenschap heeft in géén tijd een beetje van zijn goddelijke status herwonnen.

En zelfs de regering krijgt veel meer krediet dan in normale tijden.  Burgerzin en verantwoordelijkheid zijn de norm.  We leren op heel korte tijd ons te voegen naar de wensen en richtlijnen van de overheid.  Ook hier werd kritiek op heel korte tijd “not done”.  De van nature kritische Belg heeft zich leren gedragen, en natuurlijk hoopt vadertje staat dat dat zo blijft.

Op wereldvlak wordt er momenteel zwaar gepokerd.  Het zal weldra blijken dat machten die de klassieke politieke en economische structuren ver overstijgen momenteel aan de touwtjes trekken.  Is een Nieuwe Wereldorde hier aan zet?  Het zou ons alvast niet verbazen.  En waar dit alles naartoe leidt is momenteel echt wel koffiedik kijken.

Besluit

De hevigheid van de huidige coronapandemie is wellicht het gevolg van meerdere factoren die van land tot land en van regio tot regio kunnen verschillen.  Het is de combinatie van die verschillende factoren die een verklaring moet bieden waarom bepaalde regio’s zo zwaar getroffen worden.  Hopelijk leidt deze crisis tot een correcte analyse van die risicofactoren, en heeft de overheid de moed er lessen uit te trekken.

De dramatiek van deze crisis ten spijt heeft ze voor velen ook positieve gevolgen.  Mensen die door de lockdown noodgedwongen de ratrace van hun dagelijkse leven moeten onderbreken en het belang van rust, sport en ontspanning herontdekken.  De aandacht voor onze gezinsleden, spelletjes spelen met de kinderen.  De solidariteit en de creativiteit die plots boomen.  Het besef van hoe goed we het eigenlijk hebben.  Laten we hopen dat dit alles niet terug smelt als sneeuw voor de zon wanneer het ‘normale’ leven herneemt.

Laten we tenslotte hopen dat onze samenleving de rust terugvindt, en het gezond verstand niet zeldzamer wordt dan… een rol WC-papier.