Geen verplicht coronavaccin. Waarom?

Op 16 november 2020 kondigde de regering aan dat het nakende coronavaccin niet verplicht zal worden.  Zonder twijfel een grote opluchting voor velen, al moet het optimisme zeker wat getemperd worden.

De eerste vraag is of deze beslissing zal stand houden wanneer eenmaal blijkt dat veel minder mensen bereid zijn zich te laten vaccineren dan verwacht.  Nu reeds horen we dat “het succes van het vaccin afhangt van het percentage mensen dat zich laat vaccineren.  Wanneer dit percentage een stuk lager blijkt te liggen dan de verhoopte 70% dan zou de toon wel eens kunnen omslaan.  Denk maar aan de ‘noodwet’ die in Nederland op 1 december van start gaat, waardoor de minister van volksgezondheid over het hoofd van het parlement heen de vaccinatie kan opleggen in geval van een “noodsituatie”.  En wie bepaalt wanneer deze “noodsituatie” van kracht is?

Ten tweede is het maar de vraag waarom de regering deze beslissing nam.  Is het uit respect voor de vrije wil van de burger?  Dat zou zeer bemoedigend zijn, maar wel heel nieuw.  Is het niet meer waarschijnlijk dat de overheid, bij ons net zoals in de UK (zie elders in dit nummer) maar al te goed beseft wat een enorme golf van nevenwerkingen op ons af komt?  Indien de overheid het vaccin verplicht dan is ze ook verantwoordelijk hiervoor, en dreigt er een tsunami aan rechtszaken en schadeloosstellingen.  Wanneer integendeel de burger zelf de keuze maakt om zich te laten vaccineren dan is dat zijn eigen verantwoordelijkheid en kan de overheid de handen in onschuld wassen.  Het leidt geen twijfel dat de kostprijs voor de reclamespotjes een heel stuk lager ligt dan de schadevergoedingen die in de lucht hangen als diezelfde overheid verantwoordelijk bevonden wordt voor alle nakende onheil.  En dat is nogal wat!

Overigens is het nog maar de vraag hoe waardevol de belofte van onze regering is.  Naar verluid ijveren de WGO en de Europese Commissie full speed voor een regeling waarbij alle beslissingen in verband met de covidvaccinatie op Europees vlak genomen worden, en de nationale overheden buiten spel gezet.  Met één pennetrek kunnen de nationale beslissingen dan naar de prullenmand verwezen worden, en hangt ons opnieuw een verplichting boven het hoofd.  Het is dus een kwestie van vooral oplettend te blijven.