Lezersbrief

Beste dokter Gaublomme,

Ik schrijf u deze mail omdat het leven zich steeds verder vernauwt en ik hoop dat u me kunt helpen.

Er is al geruime tijd in België een mondkapjesplicht.  Derhalve ging ik al niet meer naar Belgische winkels en haalde ik mijn boodschappen in Nederland.  Nu gaat Nederland vanaf 1 december ook een mondkapjesplicht invoeren.  Dus is het voor mij ook niet meer mogelijk om in Nederland naar de winkel te gaan.

Wat doet dat mondkapje dan met mij vraagt u zich misschien af, anders dan het ongemak dat iedereen ervaart bij het dragen ervan.

De keren dat ik een mondkapje heb gedragen zijn eigenlijk op 2 handen te tellen. Ik draag het alleen als het strikt noodzakelijk is zoals bijvoorbeeld een bezoek aan mijn eigen huisarts, de bank etc. Zodra ik het kapje opzet krijg ik, ik noem het maar een hyperventilatie gevoel en na het dragen van een kapje, ook al is het maar 10 minuten, ben ik extreem “wollig” in mijn hoofd, misselijk en soms lijkt het wel alsof mijn fybromyalgie even extra van zich laat horen afhankelijk van hoe lang ik het kapje heb gedragen.

Daarnaast triggert dit kapje ook vele onverwerkte herinneringen aan de bevalling van mijn drieling, het overlijden van mijn jongste drieling en alle ziekenhuisperikelen hierom heen. Een trauma dat dus duidelijk nog niet verwerkt is en waaraan ik nog moet werken maar waarmee ik nu in het dagelijks leven te pas en te onpas geconfronteerd word. Ik heb ook heel veel moeite om mensen te zien die een mondkapje dragen en kom ook altijd doodmoe thuis van alleen even melk halen bijwijze van spreken.

Ook mijd ik door al deze maatregelen op dit moment heel erg sociaal contact. Ik merk dat ik buiten mijn gezin om steeds minder contacten heb juist omdat ik overal gevraagd word om dat mondkapje te dragen.

Als alternatief voor een mondkapje heb ik inmiddels ook al een keer een bandana gebruikt en ook een losse zelfgehaakte sjaal waar mijn inziens meer lucht doorheen kwam echter hier kreeg ik hetzelfde van als dat ik met het mondkapje kreeg.

Ik neem toch aan dat het niet de bedoeling is dat ik ziek wordt dan wel psychisch steeds geconfronteerd moet worden met mijn nog onverwerkte trauma’s.  Noch dat ik door deze maatregel depressief word omdat ik me geremd voel in het maken en onderhouden van sociale contacten.

Mijn huis was altijd mijn veilige haven, echter deze lijkt nu meer een gevangenis te worden omdat ik gewoon niet eens meer naar buiten kan omdat er van mij verlangd wordt een mondkapje te dragen.

De reden waarom ik u schrijf en niet met mijn huisarts hierover praat. Welnu mijn huisarts is ervan overtuigd dat dit CoronaVirus echt een heel moeilijk en gevaarlijk virus is. Zij is voorstander van alle maatregelen die er genomen zijn. Derhalve is dit dus niet bespreekbaar anders dan weer een pil erbij om iets te verlichten en dat wil ik niet.

Mijn vraag aan u is eigenlijk of ik van u een attest kan bekomen waarin staat dat ik geen mondkapje kan dragen omdat ik dan psychisch en lichamelijk ontregeld raak. In Nederland zou het namelijk moeten volstaan om als ik niet geloofd wordt bij de deur van een winkel deze doktersverklaring te laten zien om toch op zijn minst nog gewoon zelf mijn dagelijkse boodschappen te kunnen doen.

Wat het virus zelf betreft begrijp ik best wel dat het een mogelijk gevaarlijk virus kan zijn. Echter ik ben er ook van overtuigd dat met normale goede hygiene en een beetje meer afstand van elkaar en gezond eten om je immuunsysteem hoog te houden je een aardig eind komt. Ook begrijp ik best wel dat ik als ik verkouden ben ik op dit moment wellicht beter niet bij mensen met een verzwakt immuunsysteem in de buurt moet komen. Kortom, ik wuif het virus niet weg maar tegelijkertijd denk ik ook niet dat het ons/mijn leven zo moet beheersen als het nu doet.

Ik hoop echt dat u mij hiermee kunt helpen en mocht u er verder over willen praten met me dan zal ik zeker naar u toekomen.

Groetjes,

(naam bekend)


Beste X,

jouw mailtje is het zoveelste schrijnende voorbeeld van het feit dat de mondmaskers (kapjes vind ik te vriendelijk klinken) een aanslag zijn op de volksgezondheid.  Je moet je huisarts bij gelegenheid maar eens herinneren aan de Eed van Hippocrates die ze ooit heeft afgelegd: eerst en vooral geen schade berokkenen.  Jouw visie op het coronavirus vind ik overigens heel terecht: het is er, we moeten er verstandig mee omgaan, maar alle paniek hierover is volstrekt uit den boze en ongegrond.

Ik wil je dus, op puur medische gronden, graag een attest van vrijstelling bezorgen voor het dragen van dit masker.  Liever dan je binnenkort te moeten behandelen wegens depressie.  Dát noem ik preventieve geneeskunde ten top!

Mvg,

dr. Gaublomme